Η Ελένη Φιλίνη έδωσε μια εφ’όλης της ύλης συνέντευξη στην εφημερίδα “On Time” και στη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου όπου μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε λόγω της εξωτερικής της εμφάνισης αλλά και για το πόσο άλλαξαν τα πράγματα στον χώρο από τότε μέχρι σήμερα.
Την περίοδο του ’80 – ’90 έγινες είδωλο. Έκανες εξώφυλλα σε πολλά περιοδικά τότε. Μάλιστα, πολλές φωτογραφίσεις σου ήταν με μαγιό.
Ξεκίνησα ως χορεύτρια. Χορεύτρια με μπούρκα δεν υπάρχει. Με μαγιό, ναι, έκανα, όλη η Ελλάδα με μαγιό είναι. Δηλαδή θα το κατηγορήσουμε και αυτό;
Είσαι πολύ όμορφη. Έζησες την «αμαρτία» της ομορφιάς στην καριέρα σου και στη ζωή σου γενικότερα;
Τότε ήταν η δεκαετία που έπρεπε εκατό φορές να αποδείξεις αν αξίζεις, ειδικά αν ήσουν όμορφη. Θα έλεγα ότι η ομορφιά μού έκλεισε πόρτες. Τη δεκαετία του ’80, αν είχες ωραία εμφάνιση, έπρεπε να αποδείξεις ότι δεν διαθέτεις μόνο αυτό και ότι έχεις ταλέντο. Σήμερα είναι αλλιώς. Η εμφάνιση ανοίγει πόρτες. Τότε ήταν το αντίθετο. Αν ψάξεις, πόσες ξεκίνησαν τότε μαζί μου, έπαιξαν και εξαφανίστηκαν; Τελικά ο χρόνος είναι αυτός που σε δικαιώνει. Η διάρκεια. Κι αυτή τη διάρκεια δεν μου τη χάρισε κανένας. Μόνο η δουλειά μου και η αγάπη του κόσμου. Γιατί εγώ δεν είχα καμία πλάτη στη ζωή μου και όμορφες κοπέλες ήταν πολλές.
Θεωρούμε ότι, όταν είσαι ωραία, ο κόσμος σου είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και όχι με αγκάθια. Είναι έτσι;
Τα ροδοπέταλα στη ζωή δεν υπάρχουν. Ίσως υπάρχουν για κάποιους ανθρώπους. Η δική μου ζωή δεν είχε ροδοπέταλα. Τα ροδοπέταλα είναι στιγμούλες. Θα ήθελα να υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχουν.
Άρα, τα ωραία πόδια της Ελένης έχουν πατήσει πάνω σε αγκάθια;
Όχι μόνο έχουν πατήσει, αλλά έχουν ματώσει. Κι όχι μια φορά, αρκετές.
