Η Νίκαια έγινε σήμερα, Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου, ο τόπος ενός συγκλονιστικού αποχαιρετισμού. Εκεί όπου μεγάλωσε, εκεί όπου έκανε τα πρώτα του όνειρα και εκεί όπου παρέμεινε δεμένος μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Γιώργος Μαζωνάκης δέχθηκε το τελευταίο χειροκρότημα.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας Νίκαιας, παρουσία της οικογένειάς του, φίλων, συνεργατών, ανθρώπων από τον καλλιτεχνικό χώρο αλλά και πλήθους κόσμου που θέλησε να βρεθεί εκεί για να αποχαιρετήσει τον τραγουδιστή που συνόδευσε με τη φωνή του τρεις και πλέον δεκαετίες ελληνικής μουσικής.
Και όταν η σορός του βγήκε από τον ναό, το πλήθος ξέσπασε σε χειροκροτήματα.
Ήταν το τελευταίο χειροκρότημα για έναν άνθρωπο που είχε συνηθίσει να το ακούει από τη σκηνή.
Μόνο που αυτή τη φορά δεν υπήρχε σκηνή.
Υπήρχε μόνο η συγκίνηση.
Η Νίκαια δεν τον ξέχασε ποτέ
Η επιλογή της Αγίας Τριάδας δεν ήταν τυχαία.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νίκαια. Η παλιά του γειτονιά παρέμεινε ένα κομμάτι της ταυτότητάς του, ακόμη κι όταν η καριέρα του τον οδήγησε στις μεγαλύτερες πίστες της Ελλάδας.
Η σχέση του με την Αγία Τριάδα ήταν επίσης ιδιαίτερη. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, είχε βρεθεί πολλές φορές στον ναό και σε νεότερη ηλικία είχε συμμετάσχει στη λειτουργική ζωή της ενορίας.
Έτσι, η επιστροφή του στη Νίκαια για το τελευταίο του ταξίδι είχε έναν συμβολισμό που δύσκολα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος.
Το παιδί της Νίκαιας επέστρεψε στην παλιά του γειτονιά για να το αποχαιρετήσει ο κόσμος.
Χθες το βράδυ η Νίκαια ξενύχτησε για τον Γιώργο
Ο αποχαιρετισμός είχε ξεκινήσει από την Κυριακή.
Από τις 19:30, η σορός του τέθηκε σε «λαϊκή αγρυπνία» στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας. Εκατοντάδες και στη συνέχεια χιλιάδες άνθρωποι πέρασαν από την εκκλησία για να αφήσουν ένα λουλούδι, να κάνουν τον σταυρό τους και να σταθούν για λίγα λεπτά μπροστά στον άνθρωπο που γνώρισαν μέσα από τα τραγούδια του.
Ο κόσμος είχε συγκεντρωθεί από πολύ νωρίς.
Άνθρωποι κάθε ηλικίας περίμεναν υπομονετικά στην ουρά, ενώ τα τραγούδια του Μαζωνάκη ακούγονταν στην περιοχή. Κάποιοι τραγουδούσαν μαζί, άλλοι κρατούσαν λουλούδια και άλλοι παρέμεναν σιωπηλοί.
Η συγκίνηση ήταν τόσο έντονη, ώστε καταγράφηκαν ακόμη και περιστατικά λιποθυμίας εξαιτίας της ζέστης, του συνωστισμού και της πολύωρης ορθοστασίας. Το ΕΚΑΒ βρισκόταν στο σημείο και παρείχε τις πρώτες βοήθειες.
Ήταν ένας αποχαιρετισμός που ξεπέρασε τα όρια μιας συνηθισμένης κηδείας.
Ήταν ένας λαϊκός αποχαιρετισμός.
Σήμερα ήταν όλοι εκεί
Από νωρίς το πρωί της Δευτέρας, η Αγία Τριάδα γέμισε ξανά.
Συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες, άνθρωποι της μουσικής και της τηλεόρασης, αλλά και απλοί άνθρωποι που ένιωθαν ότι χρωστούσαν στον Γιώργο Μαζωνάκη ένα τελευταίο «ευχαριστώ», βρέθηκαν στη Νίκαια.
Ανάμεσα σε εκείνους που έδωσαν το «παρών» ήταν η Πάολα, η Ραλλία Χρηστίδου, ο Νίκος Κοκλώνης, ο Χάρης Λεμπιδάκης, η Όλγα Κεφαλογιάννη, η Νατάσα Θεοδωρίδου, ο Νίκος Οικονομόπουλος, ο Τάκης Ζαχαράτος, ο Μάρκος Σεφερλής και ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, ενώ πολλοί ακόμη καλλιτέχνες και φίλοι βρέθηκαν στον ναό.
Η παρουσία τους δεν ήταν απλώς τυπική.
Ήταν άνθρωποι που μοιράστηκαν μαζί του σκηνές, τραγούδια, συνεργασίες, νύχτες, επιτυχίες και στιγμές μιας ολόκληρης καλλιτεχνικής διαδρομής.
Η οικογένεια συντετριμμένη
Οι πιο δύσκολες στιγμές, όμως, ήταν για την οικογένειά του.
Οι γονείς και οι αδελφές του βρέθηκαν στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας, μέσα σε βαθύ πένθος. Η στιγμή που η σορός του πέρασε μπροστά από τους δικούς του ανθρώπους ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη.
Για την οικογένεια δεν ήταν ο σταρ.
Δεν ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης των μεγάλων επιτυχιών.
Ήταν ο δικός τους Γιώργος.
Ο άνθρωπος που γνώριζαν πριν από τα φώτα, πριν από τις πίστες, πριν από τα τραγούδια που έγιναν επιτυχίες.
Ο Μητροπολίτης Νίκαιας: «Ο αληθινός τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ανθρώπων»
Ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο επικήδειος λόγος του Μητροπολίτη Νίκαιας Αλεξίου.
Μιλώντας για τον Γιώργο Μαζωνάκη, αναφέρθηκε στην αγάπη του για τη Νίκαια, αλλά και στην προσφορά του σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη.
Στάθηκε, μάλιστα, στην παρουσία του πλήθους και στη βαθιά σχέση που είχε δημιουργήσει ο τραγουδιστής με τον κόσμο.
«Ο αληθινός τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ανθρώπων», ανέφερε, υπογραμμίζοντας πως ο Γιώργος έδωσε αγάπη και έλαβε αγάπη τόσο όσο ήταν ζωντανός όσο και στον αποχαιρετισμό του.
Ο Μητροπολίτης συνέδεσε μάλιστα την επιστροφή του στη Νίκαια με τους στίχους από το τραγούδι «Θέλω να γυρίσω στα παλιά».
Και πράγματι, ο Γιώργος Μαζωνάκης γύρισε στα παλιά.
Στην παλιά του γειτονιά.
Εκεί όπου, όπως τραγουδούσε, είχε χαράξει τα όνειρά του.
Τα τραγούδια του έγιναν μέρος του αποχαιρετισμού
Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε, όμως η φωνή του ήταν παντού.
Χθες το βράδυ, κατά τη διάρκεια της λαϊκής αγρυπνίας, ακούγονταν τραγούδια του γύρω από τον ναό, ενώ ο κόσμος σε στιγμές τραγουδούσε μαζί.
Ακόμη και άνθρωποι της μουσικής σκηνής τον αποχαιρέτησαν μέσα από τα τραγούδια.
Η μουσική έγινε ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος διαχειρίστηκε το σοκ της απώλειας.
Γιατί ο Μαζωνάκης δεν άφησε πίσω του μόνο δισκογραφία.
Άφησε τραγούδια δεμένα με τις ζωές των ανθρώπων.
Με έρωτες.
Με χωρισμούς.
Με νύχτες.
Με παρέες.
Με μοναχικές διαδρομές.
Με αναμνήσεις που τώρα αποκτούν ένα διαφορετικό βάρος.
«Το τελευταίο χειροκρότημα»
Και ύστερα ήρθε η στιγμή που κανείς δεν ήθελε να φτάσει.
Η εξόδιος ακολουθία ολοκληρώθηκε.
Η σορός του Γιώργου Μαζωνάκη βγήκε από την εκκλησία και το πλήθος τον αποχαιρέτησε με χειροκροτήματα.
Ένα χειροκρότημα διαφορετικό από όλα τα άλλα.
Δεν ήταν το χειροκρότημα μετά από μια εμφάνιση.
Δεν ήταν το χειροκρότημα μιας μεγάλης πρεμιέρας.
Δεν ήταν το χειροκρότημα μετά από ένα encore.
Ήταν ένα χειροκρότημα γεμάτο ευγνωμοσύνη.
Για τα τραγούδια.
Για τις στιγμές.
Για όσα έδωσε μέσα από τη μουσική του.
Για έναν καλλιτέχνη που δεν φοβήθηκε να είναι διαφορετικός και δημιούργησε έναν δικό του χώρο μέσα στο ελληνικό τραγούδι.
Από τη Νίκαια στις μεγαλύτερες πίστες
Ο Γιώργος Μαζωνάκης ξεκίνησε από τη Νίκαια και κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς τραγουδιστές της γενιάς του.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, έζησε μέσα στη μουσική.
Αμφισβήτησε στερεότυπα, δημιούργησε το δικό του στιλ και δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει κάποιος άλλος.
Γι’ αυτό και ο αποχαιρετισμός του δεν μπορούσε παρά να είναι τόσο προσωπικός.
Ο κόσμος δεν αποχαιρέτησε μόνο έναν διάσημο τραγουδιστή.
Αποχαιρέτησε έναν καλλιτέχνη που είχε γίνει μέρος της καθημερινότητας και των αναμνήσεών του.
Η τελευταία διαδρομή
Μετά την εξόδιο ακολουθία, η σορός του Γιώργου Μαζωνάκη θα μεταφερθεί στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου θα πραγματοποιηθεί η ταφή σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Η οικογένεια είχε ζητήσει, αντί στεφάνων, όσοι επιθυμούν να στηρίξουν το Humanity Greece.
Έτσι κλείνει ένας κύκλος.
Από τη Νίκαια όπου ξεκίνησαν τα όνειρα, στη Νίκαια όπου σήμερα ειπώθηκε το τελευταίο «αντίο».
Και ανάμεσα σε όλα, ένα πλήθος ανθρώπων που έμεινε εκεί για ώρες, τραγούδησε, έκλαψε, άφησε λουλούδια και χειροκρότησε.
Γιατί μερικοί καλλιτέχνες δεν φεύγουν πραγματικά όταν σβήνουν τα φώτα.
Μένουν μέσα στα τραγούδια τους.
Και ο Γιώργος Μαζωνάκης άφησε πίσω του τραγούδια που θα συνεχίσουν να ακούγονται.
Σήμερα, στη Νίκαια, ακούστηκε το τελευταίο χειροκρότημα.
Από αύριο, θα ακούγεται ξανά η φωνή του.
