Μια ιδιαίτερα φορτισμένη παρέμβαση έκανε ο Βασίλης Ζούλιας λίγες ώρες μετά την κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη, ζητώντας να σταματήσουν οι επιθέσεις και τα αρνητικά σχόλια εναντίον της οικογένειας του τραγουδιστή.
Ο γνωστός σχεδιαστής μόδας μίλησε μέσα από βίντεο που δημοσίευσε στα social media και αναφέρθηκε στη δύσκολη περίοδο που, σύμφωνα με τον ίδιο, βίωνε ο Γιώργος Μαζωνάκης, συνδέοντας την τοποθέτησή του με τη δική του προσωπική εμπειρία από τον εθισμό και την ανάρρωσή του.
Ο Ζούλιας ξεκίνησε το μήνυμά του λέγοντας ότι, όταν μπήκε στο Instagram, αντίκρισε έναν μεγάλο όγκο αρνητικών σχολίων και ύβρεων για την οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη.
Όπως τόνισε, όσοι δεν έχουν ζήσει από κοντά μια τέτοια κατάσταση δεν μπορούν εύκολα να γνωρίζουν τι μπορεί να περνά μια οικογένεια όταν ένα αγαπημένο της πρόσωπο αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα εθισμού.
«Ξύπνησα σήμερα και μπαίνοντας στο Instagram έπεσα σε αυτόν τον ορυμαγδό σχολίων, αρνητικών σχολίων και βρισίματος απέναντι στην οικογένεια του Γιώργου. Από όλους εσάς που δεν έχετε ιδέα περί τίνος πρόκειται… το να έχεις κάποιον άνθρωπο σαν τον Γιώργο σε μια οικογένεια.
Και μιλάω γιατί ξέρω… Ξέρω τι τράβηξε η δική μου μάνα που δεν μπορούσε να με σταματήσει με τίποτα. Και τότε που εγώ έκανα χρήση σχεδόν 35 χρόνια πριν, δεν υπήρχε εισαγγελική παραγγελία.
Έφυγα από το χέρι της μάνας μου και έπεσα στο κενό. Και αυτό δεν ήταν αρκετό. Δεν μπορούσε να με σταματήσει κανείς. Σταμάτησα μόνο όταν έπιασα αυτό τον ευλογημένο πάτο, τον οποίο δεν πρόλαβε ο Γιώργος. Ήταν κοντά στον πάτο, αλλά δεν πρόλαβε», είπε αρχικά ο Βασίλης Ζούλιας.
«Σταματήστε, σας παρακαλώ να λοιδορείτε αυτή την οικογένεια. Σεβαστείτε τον πόνο της γιατί δεν έχετε ιδέα.
Πρέπει να υπάρχει ένα 15-20% οικογενειών στην Ελλάδα που είναι τυχερές και ευλογημένες και δεν έχουν είτε στην οικογένεια είτε στον ευρύτερο κύκλο, κάποιον ναρκομανή ή αλκοολικό να υποφέρει. Όσοι έχουν, όμως, ξέρουν.
Και μιλάω μόνο επειδή έχω προσωπική εμπειρία και ο μόνος λόγος που βγαίνω ανά καιρούς και τα λέω είναι γιατί προσωπικά έχω λάβει ένα τεράστιο δώρο από τη ζωή, αυτό το δώρο της ανάρρωσής μου»
«Ξέρω τι τράβηξε η δική μου μάνα»
Ο Βασίλης Ζούλιας μίλησε ανοιχτά για τη δική του ιστορία.
Αναφέρθηκε στη χρήση ουσιών που αντιμετώπισε ο ίδιος περίπου 35 χρόνια πριν και στη μητέρα του, η οποία, όπως περιέγραψε, αδυνατούσε να τον σταματήσει.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η οικογένειά του έζησε για χρόνια μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση, μέχρι τη στιγμή που ο ίδιος έφτασε σε αυτό που αποκάλεσε «ευλογημένο πάτο» και κατάφερε να ξεκινήσει την πορεία της ανάρρωσής του.
Ακριβώς αυτή η προσωπική εμπειρία, όπως εξήγησε, ήταν ο λόγος που αισθάνθηκε την ανάγκη να μιλήσει δημόσια για την περίπτωση του Γιώργου Μαζωνάκη.
«Ο Γιώργος ήταν κοντά στον πάτο, αλλά δεν πρόλαβε»
Σε ένα από τα πιο έντονα σημεία της τοποθέτησής του, ο Βασίλης Ζούλιας είπε ότι, κατά τη δική του εκτίμηση και προσωπική γνώση, ο Γιώργος Μαζωνάκης βρισκόταν σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση.
«Ήταν κοντά στον πάτο, αλλά δεν πρόλαβε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Πρόκειται για προσωπική τοποθέτηση του Βασίλη Ζούλια και όχι για επίσημο ιατρικό ή δικαστικό συμπέρασμα για την κατάσταση του Γιώργου Μαζωνάκη.
Ο σχεδιαστής υποστήριξε ακόμη ότι «έγιναν τραγικά, τραγικότατα λάθη», χωρίς όμως να διευκρινίσει σε ποια συγκεκριμένα περιστατικά ή πρόσωπα αναφέρεται. Είπε επίσης πως ο ίδιος είχε κάποτε ένα ραντεβού με τον τραγουδιστή, προκειμένου να τον πάει κάπου, όμως εκείνος δεν εμφανίστηκε.
Η έκκληση προς όσους επιτίθενται στην οικογένεια
Το βασικό μήνυμα του Βασίλη Ζούλια, ωστόσο, αφορούσε την οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη.
Με έντονο ύφος ζήτησε από όσους σχολιάζουν την οικογενειακή διαμάχη και αποδίδουν ευθύνες στους συγγενείς του τραγουδιστή να σταματήσουν.
«Σταματήστε, σας παρακαλώ, να λοιδορείτε αυτή την οικογένεια. Σεβαστείτε τον πόνο της γιατί δεν έχετε ιδέα», είπε.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι οι οικογένειες ανθρώπων που αντιμετωπίζουν εθισμό μπορεί να βιώνουν επί πολλά χρόνια αγωνία, φόβο, συγκρούσεις και αδιέξοδα, καταστάσεις που συχνά δεν είναι ορατές στους ανθρώπους που βρίσκονται έξω από αυτές.
«Η δική μου οικογένεια πονούσε επί 15 χρόνια»
Ο Βασίλης Ζούλιας επέστρεψε στη δική του ιστορία για να εξηγήσει γιατί θεωρεί ότι δεν είναι σωστό να κρίνεται μια οικογένεια από απόσταση.
Όπως είπε, η δική του οικογένεια υπέφερε για περίπου 15 χρόνια εξαιτίας της δικής του χρήσης.
Παράλληλα, ανέφερε ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του ειδικό, αλλά αισθάνεται πως μπορεί να μιλήσει από προσωπική εμπειρία για δύο πράγματα: τη μόδα και την ασθένεια του εθισμού.
«Ακούστε αυτούς που ξέρουν», ήταν ουσιαστικά το μήνυμα που θέλησε να περάσει, ζητώντας από τον κόσμο να μην κάνει εύκολες κρίσεις για καταστάσεις που δεν γνωρίζει από πρώτο χέρι.
Η αναφορά του στην οικογενειακή διαμάχη
Η παρέμβαση του Βασίλη Ζούλια έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η οικογενειακή σχέση του Γιώργου Μαζωνάκη με τις αδελφές του έχει βρεθεί ξανά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Ο ίδιος δεν παρουσίασε στοιχεία ή αποδείξεις για συγκεκριμένες ευθύνες, αλλά εξέφρασε τη δική του άποψη, βασισμένη όπως είπε στην προσωπική του εμπειρία.
Γι’ αυτό και οι αναφορές του περί «τραγικών λαθών» θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως δικές του δηλώσεις και εκτιμήσεις και όχι ως επιβεβαιωμένα γεγονότα.
Το μόνο ξεκάθαρο μήνυμα που επανέλαβε πολλές φορές ήταν η έκκλησή του να σταματήσουν οι δημόσιες επιθέσεις προς την οικογένεια σε μια στιγμή βαθιάς απώλειας.
«Δεν είμαι ξερόλας»
Προς το τέλος του βίντεό του, ο Βασίλης Ζούλιας θέλησε να ξεκαθαρίσει ότι δεν μιλά ως ειδικός.
Είπε χαρακτηριστικά ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του «ξερόλα» και ότι επιλέγει να μιλήσει επειδή έχει προσωπική εμπειρία από τον εθισμό και την ανάρρωση.
Υποστήριξε ακόμη ότι ο εθισμός αφορά πολλούς ανθρώπους, τόσο στη showbiz όσο και έξω από αυτήν, και πως οι συνέπειές του επηρεάζουν όχι μόνο τον ίδιο τον άνθρωπο αλλά και το οικογενειακό του περιβάλλον.
Η δημόσια τοποθέτησή του ήρθε αμέσως μετά το τελευταίο αντίο στον Γιώργο Μαζωνάκη και ενώ η συζήτηση γύρω από την προσωπική του ζωή, την οικογένειά του και τις τελευταίες δύσκολες στιγμές του συνεχίζεται.
Πέρα όμως από όσα ειπώθηκαν και όσα εξακολουθούν να ερευνώνται, ο Βασίλης Ζούλιας επέλεξε να σταθεί σε κάτι διαφορετικό: στον πόνο μιας οικογένειας που έχασε έναν δικό της άνθρωπο και στην ανάγκη να μην μετατρέπεται η απώλεια σε δημόσιο δικαστήριο.
